home | gepraat | column | 1976 - the point of no return
|
1976 - Geen weg meer terug | 6 januari 2006
30 jaar geleden, begin 1976, betekende ABBA nog niets voor mij. Ik was 13 jaar oud en popmuziek was simpelweg mijn leven nog niet binnen gedrongen. Het bestond gewoon niet, totdat mijn leraar Engels rock'n roll in de klas speelde. De leraar was ergens begin twintig en hield enorm van de muziek uit de sixties. Hij speelde vrijveel rock als ondersteuning van zijn lessen en zijn favoriete band was the Beatles. En die imponeerden enorm. Dus kocht ik mij allereerste pop LP's: de rooie eb lauwe dubbelaar van The Beatles. En die werden grijsgedraaid op mijn platenspeler. Ik hield van die platen. En doe dat nog steeds. Ergens in 1976 kreeg mijn twee jaar jongere zus de nederlandse variant van The Best of ABBA. Ze speelde de LP vrij vaak en ik vond het ook wel aardige muziek. Niet zo goed als mijn Beatles albums, maar het was vrij goed en erg aanstekelijk. Rond dezelfde tijd kwam ik er achter dat mijn neven en nichten zelfs een dubbel LP van ABBA hadden. Volgens mij het Golden Double Album uit Frankrijk. En dat stak het ABBA vlammetje een beetje aan. Er stonden interessante nummers op die plaat. Ik herinner me levendig dat My Mama Said me erg aansprak. Dus het ABBA vuur brandde al wel, maar het was allemaal nog op een laag pitje. Toen ineens was er Dancing Queen. En ik was met stomheid geslagen. Mijn interesse in popmuziek was al groeiende toen deze plaat me simpelweg overdonderde. Het was zo goed, zo fris, zo intens en zo energiek. Een ongelooflijke muzikale ervaring die ik later nooit meer op zo'n manier meemaakte. Het was echt DE ultieme plaat. De Nederlandse 7" zou dan ook mijn eerste eigen ABBA plaat worden. En toen Arrival uitkwam, kocht ik meteen de LP met de fascinerende helikopter hoes. En ik was er helemaal weg van. De plaat verliet nooit meer mijn platenspeler. Daarna werd ook Money, money, money nog een hit. En toen ABBA optrad in de beroemdste TV-show van die dagen "Een van de Acht", wist ik dat ABBA nooit meer uit mijn hart zou gaan. Wie zou er niet van die muziek houden? Het gouden 1976 was dus het begin van mijn ABBA liefde. Bijna niet te geloven dat dit al 30 jaar geleden is. Een bijzonder jaar voor mij: er was geen weg meer terug. |
Alle columns:
|
|||
PEILING
KOOP FAN ITEMS
