|
Dum Dum Diddle | 10 oktober 2006
Arrival was dertig jaar geleden het eerste ABBA album dat ik bewust kocht. Ik had vlak daarvoor Dancing Queen gekocht en was helemaal in de ban van de vier Zweden. Eigenlijk was dit het eerste echte pop-album dat ik kocht na de rode en blauwe verzamelalbums van The Beatles. Dus draaide ik de LP met de fascinerende hoes grijs. Hoevaak de LP op mijn platenspeler belandde heb ik niet bijgehouden, maar mijn ouders moeten er gek van zijn geworden. Arrival is voor mij het laatste zorgeloze pop-album van ABBA. De nummers stralen een energie uit die de groep later nooit meer benaderde. Vooral de krachtige songs als Tiger en de pure simpele pop als Dum dum diddle kwam je later nog maar zelden tegen. Het mooiste van het album is wel dat er zo ontzettend veel verschillende stijlen op staan. Het wilde Tiger tegenover het ingetogen My love my life. Het simpele Dum dum diddle en When I kissed the teacher tegenover de diepere betekenis van Knowing me, knowing you. En ga zo maar door. Absolute hoogtepunt is natuurlijk Dancing Queen. Daar zit de essentie van ABBA in opgesloten: verpletterende vocalen, een fenomenale melodie en een perfect meer-lagen productie. Niet voor niets is dat DE ABBA klassieker. Ik kan dan ook niet wachten tot ik de "Deluxe edition" van dit tijdloze album in mijn handen heb. Vooral de DVD lijkt me echt om te smullen met onder andere de geweldige documentaire ABBA Dabba Doo. Ik denk dat ik me dus maar een avond laat verwennen door oude tv-opnamen. "You can dance, you can jive …" |
Alle columns:
|
|||