home | gepraat | column | so long
|
So long | 4 november 2006
Afgelopen maand ben ik verhuisd. Zoals je weet is dat vaak een tijd met stress, maar ook met sentimentele momenten. In augustus en september was ik druk bezig om te snuffelen in tientallen oude verhuisdozen, die nooit waren geleegd na de vorige verhuizing. Soms was de inhoud bizar. Zo vond ik een stapel van ongeveer 600 brieven die geschreven waren tussen 1984 en 1989. And allemaal over het verzamelen van ABBA platen. Heel veel ruillijsten en aanbiedingen uit advertenties van het blad Record Collector. I besloot om alle brieven weg te gooien. Ze hadden vier en een half jaar in een verhuisdoos gezeten en ik wist niet eens meer dat ik ze had. Waarom zou ik ze dan nog opnieuw bewaren? Zal ik spijt krijgen over deze beslissing? Waarschijnlijk niet, maar hoemeer oude verhuisdozen met rommel je tegenkomt, hoe sentimenteler je wordt. Maar in elk geval heb ik minder opslagruimte in het nieuwe huis dan in het oude huis, dus ik moest absoluut spullen wegdoen. Ik weet dat de brieven deel uitmaken van mijn geschiedenis als ABBA fan, maar ik kijk liever naar de toekomst. Het ruilen van ABBA spullen via brieven schrijven is iets uit een grijs verleden voor mij. Ik ben erg blij dat ik het ooit heb gedaan, omdat ik op die manier mijn collectie heb opgebouwd, maar het is een afgesloten hoofdstuk. Want nu is er email, zijn er veilingsites als eBay en Marktplaats en betaalmiddelen als PayPal. En ik zie graag meteen de dingen die te koop zijn direct op mijn computerscherm. Het enige wat ik nu nog nodig heb is wat money, money, money... |
Alle columns:
|
|||
