home | gepraat | column | crisis? what crisis?
|
Crisis? Welke crisis? | 25 juni 2010
Wees gerust; dit artikel, gaat niet over de financiële puinhoop in de wereld. Dit gaat over de leeftijd waarop je je hoort af te vragen of dit nou alles is. De midlife crisis dus. Volgens alle bronnen zou ik daar momenteel middenin moeten zitten. Ik loop tegen de vijftig, heb een leuke baan en een leuk gezin. Reden genoeg dus om me af te vragen wat ik allemaal bereikt heb en hoe ik verder wil. Ik doe dat natuurlijk voortdurend. Hoe sta ik er over vijf of over tien jaar voor. Heb ik dan nog steeds leuk werk? Zijn de kinderen dan al uitgevlogen? Ben ik dan opa? Enne: Ben ik dan nog steeds ABBA fan? Of: Leven de ABBA's dan nog wel allemaal? Want hoe leuk het leven ook is, het blijft eindig. Ook de ABBA's hebben niet het eeuwige leven. Over tien jaar zijn het stuk voor stuk mensen van in de zeventig. Nou lijken Zweden me typisch mensen die behoorlijk fit oud worden, dus ik maak me geen zorgen over de gezondheid van de ABBA's. Maar voor hetzelfde geld valt er eentje gewoon om. Maar terug naar de beginvraag: ben ik over vijf of tien jaar nog fan? Koop ik dan de voor de dertiende keer geremasterde CD's (als die dan nog bestaan)? Ga ik dan nog naar de ABBA dag? Het lijkt me een verschrikkelijke gedachte dat over tien jaar de ABBA dag uitsluitend wordt bezocht door iets te dikke, maar vooral semi-bejaarde, fans. Dat heeft toch iets zieligs. Sterker: dat is een weerzinwekkend beeld dat niet van het netvlies wil. Een vriend van me heeft wel eens gezegd dat je op je vijftigste eigenlijk moet stoppen met die onzin. Hij heeft natuurlijk gelijk. Fan zijn is toch iets voor kinderen? Als ik een eerlijk antwoord geef, dan zeg ik volmondig JA. Ik bedoel: zelf werden de meesten van ons fan in hun tienerjaren. Wij zijn alleen nooit fatsoenlijk volwassen geworden :) Is dat erg? Nee hoor! Is het dan 'gezond' of 'normaal' om al bijna dertig jaar alles te kopen wat los en vast zit van een popgroep die al bijna dertig jaar niet meer bestaat? Absoluut niet. Ga ik er dan mee stoppen? Nou eh nee, nog niet. De platenkast is nog niet helemaal vol :) Maar wellicht groei ik nog op en ben ik over vijf of tien jaar eindelijk een keer volwassen. Het wordt dan sowieso tijd om me af te vragen of al die duur betaalde ABBA spullen niet gewoon in de kliko moeten. Want zeg nou zelf: een vent van tegen de vijftig die er trots op is om ABBA barbies te hebben. Tsja, dan zit je echt in een crisis. |
Alle columns:
|
|||
